Specialkids

HET VIRTUELE KLASLOKAAL

Geplaatst: 04-03-2010 | 1 reactie(s) | Reactie plaatsen

Jongeren met een zware handicap kunnen niet naar school. Andersom wel – via internet.

e-learning
Fleur (18) ziet het helemaal zitten. ‘Desnoods rol ik zó uit bed achter mijn computer om de les te volgen’, zegt de studente uit Noord-Holland, die al tien jaar lijdt aan chronische hoofdpijn. Ze is een van de deelnemers aan een nieuw project, waarbij jongeren met een lichamelijke handicap vanaf volgend jaar via internet een opleiding volgen. Daarbij worden klas en krijt vervangen door een webcamera die docent en leerling in contact brengt. ‘Er wordt al jaren gesproken over e-learning’, zegt Sjoerd Nijhuis, projectleider bij het REA College, dat in januari met de proef voor digitaal leren begint. ‘Maar dit is de eerste keer dat het klassikaal wordt toegepast.’ Twee keer per dag zullen vier studenten een uur lang deelnemen aan een videoconference, waarbij een docent op afstand de lesstof behandelt. In nog eens vier uur worden de studenten individueel door docenten begeleid.

Deze ‘virtuele’ manier van opleiden is ideaal voor jongeren die door hun handicap niet naar school kunnen of voor wie het vervoer naar school te ingewikkeld of te vermoeiend is, zegt directeur Frits Wichers van het REA College. Dit verband van vijf scholen – in Wijk aan Zee, Groningen, Hoensbroek, Ermelo en Groesbeek – leidt al twintig jaar jongeren met een arbeidshandicap op. Elk jaar stoomt het REA vierhonderd studenten klaar voor een (aangepaste) baan.

Voor mensen met een zware handicap, die vroeger nooit aan de bak zouden komen, worden de mogelijkheden voor werk steeds groter, aldus Wichers. De opkomst van internet en breedbandverbindingen maakt het mogelijk om van huis uit te werken als medewerker van een helpdesk of beheerder van een computernetwerk. Wichers: ‘Veel werk is minder aan een vaste locatie gebonden dan vroeger.’

Pirelli-kalender
Datzelfde geldt ook voor het onderwijs. Virtueel leren vereist wel een andere discipline van leerlingen en docent, zegt Leo Dijkstra van het REA College. ‘Het geluid komt binnen met een kleine vertraging. Als iedereen door elkaar gaat praten tijdens een videoconference, is het niet meer te volgen.’ Studenten zitten thuis, dus ze moeten wel opletten wat ze voor de webcamera doen. ‘Je kunt niet een Pirelli-kalender aan de muur hangen of zo van onder de douche aanschuiven.’ Voordelen zijn er ook: ‘Ze kunnen elkaar niet afleiden en met propjes gooien.’

De proef van het REA begint met negen maanden vertraging. De scholen dreigden hun financiering kwijt te raken, waardoor het project aan een zijden draad hing. Een opleiding aan het REA kost 25 duizend euro per jaar. Daarvan zijn 6000 tot 7000 euro voor het onderwijs, de rest gaat op aan verzorging en vervoer. ‘Als studenten thuis lessen kunnen volgen, vervallen die posten’, zegt Wichers. De besparingen op langere termijn vallen hoger uit: een jongere die tot zijn 65ste werkloos blijft, kost de gemeenschap 1 tot 1,5 miljoen euro. Het REA wordt bekostigd door de uitkeringsinstantie UWV.

Wichers schat dat in Nederland zo’n duizend gehandicapte jongeren zijn die in aanmerking zouden komen voor een virtuele opleiding. Aan het proefproject doen acht studenten mee. Zoals Fleur: ‘Ik hoop aan de slag te gaan als callcenter-medewerker.’

(De naam Fleur is om privacyredenen gefingeerd.)

Bron: de Volkskrant

Reacties

10-11-2007 loes aarts

Op de school waar ik werk, de Piramide (cluster 3 school) in Den Haag starten we binnenkort met een soortgelijk project, waarbij we zieke leerlingen thuis op afstand gaan begeleiden d.m.v. webconferencing. De leerling krijgt thuis een computer met webcam, de klas krijgt eem computer met op afstandbestuurbare webcam. We verwachten er veel van zowel onderwijskundig als sociaal.