Forum
TIPS
Beste special kids, Sinds een jaar ben ik goed bevriend geraakt met een buurvrouw. Zij heeft 2 kinderen met het 18q-syndroom. De oudste (8 jaar) heeft ‘ alleen’ ‘ last’ een verstandelijke beperking en wel in die mate dat ze nu (nog) op de basisschool meedraait (groep 3 maar ze haalt het niet) De jongste is echter ook lichamelijk erg beperkt. Hierdoor loopt hij m.i. nog meer een ontwikkelingsachterstand op. Hij functioneert nu op het niveau van een 1,5 jarige maar lijkt ook geen vooruitgang en kan niet praten. Mijn vriendin en haar man zijn ontzettend bewonderingswaardige mensen die ontzettend veel van hun kinderen houden Van de jongste wisten ze voordat hij geboren was dat hij ook het sydroom had maar abortus was uitgesloten (dit had geen religeuse gronden) Het zijn echter geen doortastende mensen die actief uitzoeken hoe ze kun kinderen het beste zo volledig mogelijk kunnen stimuleren in hun mentale en fysieke ontwikekling,. Het een en ander heeft ook maken mischien met opleidignsniveau en het feit dat zij bijv. geen computer cq internet gebruiken. Het zijn zelf ook geen types om actief met hun ontwikkeling aan de slag te gaan. Ze wandelen veel met de kinderen maar spelen er niet echt mee en tv wordt vaak als rust moment ingebouwd. Ik heb aangeboden eens wat uit te zoeken. Hun jonste is 3,5, zit 2 dagen op een medisch kinderdag verblijf en krijgt 1 keer per week logopedie. Uit zijn gehele gedrag blijkt dat hij erg gerustreerd is zich niet te kunnen uiten (er lijkt dyspraxie en dysfasie als je het mij vraagt) terwijl het een vrolijk mannetje is en hij woorden die gezegd worden wel begrijpt. Hoe en wanneer en waar hij een ‘schoolprogramma’ op niveau gaat volgen weten ze niet. Mijn vriendin is best wel aan het einde van haar latijn merk ik als zal ze dat zelf nooit toegeven (klagen kennen ze niet) Wat zijn de wegen voor deze mensen. Straks is hij vier. Je kunt hem geen minuut uit het oog verleizen of hij maakt iets kapot. Dat kan toch niet zo door gaan. Oppas is nauwekiks mogelijk want hij moet altijd aan een saturatiemeter als hij slaapt en eventueel zuurstof krijgen. Dat durven ze niet aan een ander over te laten. Ook op het medisch kinder dag verblijf mag nij niet blijven slapen want ze hebben niet de juiste apperatuur. Zelf zullen ze geen hulp zoeken maar ik zie twee lieve maar ook vermoeide mensen en een kind waar meer uit te halen is dan nu gedaan wordt Kunnen jullie tips geven? Dank, Marna
dinsdag 17 februari 2009 | MarnaReacties op dit onderwerp
Hallo,
Ik zou als tip geven om eens met de ouders om tafel te gaan om misschien zelf eens wat met de kinderen te ondernemen, dan is het geen vreemde die iets met de kinderen doet en hebben de ouders toch even lekker vrij. Of met de ouders om tafel gaan en dan met hun praten over een gezinsbegeleider, zodat die in kan springen wanneer de ouders het even moeilijk hebben, en misschien via het kinderdagverblijf een goede kracht vinden die ook bij mensen thuis wil werken, zodat de ouders meer rust krijgen maar de kinderen niet altijd weg hoeven.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt,
Groetjes Aafke
Kids2care kinderthuiszorg
Allereerst mijn complimenten dat je zo voor je buurvrouw en haar gezin in actie komt. Is er al eens gedacht aan gespecialiseerde kinderthuiszorg? Ik kan niet achterhalen wat uw woonplaats is maar mocht u nog steeds naar oplossingen zoeken voor uw buurvrouw kunt u allicht eens kijken op www.kids2caresneek.nl of www.kids2care.nl
Mocht er geen vestiging in uw omgeving zijn, zijn er vast wel andere organisaties op dit gebied. Mocht u nog vragen hebben mag u mij altijd mailen. Succes hoor! Groet, Judith.
